سالها میگذرد از روزی که من شوالیه ای بیزار از مردمان پیرامون در دهکده دوردستی خیزیده در قلعه تنهایی شاهزاده خیالیم را جستجو می کردم وچه مبارزه ها که برای بدست آوردنش در خیالم نکردم و چه جنگ هایی که بی آنکه هرگز جنگیده باشم و زندگی در دشت کلمات و شعر و کتاب...

 ناگاه در میان این جهان مجازی آهنگی محزون و دلنشین ، نوای سحر انگیزی که همه وجودم را مملو از خواستن کرد و شاهزاده خیالی خود را جستم در دشت کلمات و تو شاهزاده ای از جنس کلمات، عاشقانه های خود را در زندان تنهایی می سرودی و من مسحور نجوای دختری تنها در زندانی دوردست و دست نیافتنی، بودنت را با کلمه لمس کردم تو حضوری بودی از جنس کلمات ...

و باز داستان همان بود و همان شواله اما شاهزاده زیبا روی زیبایی خود را با کلمات به رخ می کشید و شوالیه مسحور این نجوای عاشقانه هنوز بار سفر دشوار را نبسته و دلخوش به همین کلمات و حاصل رد وبدل این کلمات تغییر جنس بودن، از کلمه به صدا و حرف بود و لمس عشق با صدا با حرف و....بعد و بعد که خود می دانی و من ناتوان از بیان که همه لحضات مست عشق بودم و نمی دانم که چه مدت با این مستی طی کردم و خوش بودم و خود می دانی که چه می گویم و ناگاه فرو ریختن قصر خیالی و بیداری از این خواب مستی و ای دریغا شوالیه احمق که شاهزاده ات را ربودند و تو در مستی تصویر شاهزاده به خواب غفلت رفته ای و شوالیه مست، تازه به خود آمده و رخت جنگ پوشیده و به تاخت تا سرزمین دور و جنگ و چه و چه و چه و ...

و اکنون شاهزاده من تو برایم حضوری کامل از جنس بودن و پاداش شوالیه خسته از میادین جنگ ها بوسه ای جادوئی که مستیش نه مستی خیالی و بوسه ...

نمیدانم چه دردی دارم چرا نباید راحت بگویم که عشق من تو از کلمه آغاز شدی و با صدا تسخیرم کردی و الان حضوری کامل از جنس گوشت و پوست و صدا و حرف و کلمه و من مبهوت این بودن

چرا نباید بگویم که اول بار که دیدمت " دیدن واقعی در دنیای واقعی " و تو دختری زیبا روی بودی و من پسری عاشق پیشه و نه آن شاهزاده و نه آن شوالیه که دنیا دنیای واقعی بود و مردم واقعی و تو دختری زیبا روی که پسری چون من با یک با دیدنت عاشق شود و  دوباره عاشقم کردی از نوعی دیگر ، حسی تازه ، واقعی ، من منگ و گیج عاشق دختری می شدم که سالها عاشقش بودم و حسی تجربه می کردم که حسی دیگر بود و برایم نا شناخته.

برایم وجودی دو گانه داشتی اولی نوعی حضور بصورت کلمه و حرف و صدا و دومی حضور واقعی در دنیای واقعی و من که سالها با دنیایی مجازی انس گرفته بودم نوع دوم برایم تازه و خاص و ... بود و گوئی کسی دیگر را حس می کنم و این حضور دوگانه و تبدیل شدن گاه به گاه از نوعی به نوعی وحس های ناشناخته و نمی دانم چگونه بگویم.

اما کم کم ذهنم دارد انس می گیرد این دو نوع بودن در هم ادغام می شود و شاهزاده تنهای من در زندان دور با دختری زیبا و امروزی در شهری شلوغ در هم ادغام پیدا می کند. تو را لمس می کنم از نزدیکترین فاصله ممکن و کم کم آن حضور مجازی محو می شود. و من بیشتر دوست می داشتم که ادغام شود در هم نه محو، هر دو زیبا و خواستنی و من زیاده خواه، هر دو را هم زمان می خواهم.

 می خواهم کلماتی را که از پشت آن، وجودت را لمس می کردم صدایی که مرا مسحور خود می کرد در وجود ماه روی زیبایی که به آغوش کشیده ام دوباره حس کنم . عشق من دوست دارم وقتی در آغوشم آرام گرفته ای و من مست بودنت گیسوان زیبایت را لمس می کنم و می بوسمت همان کلمات و عاشقانه ها و حرف ها وصدا ها را دوباره حس کنم و بشنوم همه با هم. من همه ی تو را میخواهم . دلم برای عاشقانه هایت تنگ است ....

ادامه دارد

حال کجایی زیر کدامین چتر شاهزاده من؟

معلو م نیست دیگر از کدام عشق ...

و من در انتظار خوابی که نخواهد آمد...